Victor Hugo’dan İki Şiir

Victor Hugo’yu (Viki) birçoğumuz Sefiller adlı mükemmel romanın yazarı olarak biliyor ve yine birçoğumuz yazarın aynı zamanda iyi bir şair olduğundan habersiz. 1830′dan 1843 yılına kadar oldukça başarılı romanlar, tiyatro eserleri ve şiirler yazan Victor Hugo, kızının bir cinayete kurban gitmesi üzerine yazmayı bırakmış 1852 yılına kadar. En bilinen romanı Sefiller’i 1862′de yazmış.

İşte Victor Hugo’nun hoşuma giden iki kısa şiiri:

AĞLAMAK İÇİN GÖZDEN YAŞ MI AKMALI ?

Ağlamak için gözden ya mı akmalı?
Dudaklar gülerken insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak hırsızlık olamaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?
Öldürmek için silah, hançer mi olmalı?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş kurşun olamaz mı?

DİLENCİ

Sen, her köşe başlarında
Yırtık urbanla kirli ellerinle
Avuç açan sefil insan.

İnan yok farkımız birbirimizden.
Sen belki tüm yaşamınca dilenecek;
Beklediğin beş kuruşu biri vermezse,
Ötekinden isteyeceksin.

Ama ben, tüm yaşamım boyunca
Tek bir kez dilendim,
Bir acımasız kalbin sevdası ile alevlendim,
Öylesine boş öylesine açık kaldıki elim,
Yemin ettim bir daha dilenmeyeceğim.

( Fransızca’dan Türkçe’ye çeviri Tozan Alkan )